دوفصلنامه مطالعات اسلامی آسیب های اجتماعی

چکیده جامعه آرمانی یاجامعه مطلوب که همیشه مورد توجه فلاسفه وادیان الاهی بودهاست جامعه‌ای است، تحت ولایت الهی که هدف آن رشد معنوی و مادّی بشر است و دائماً در حال رشد و شکوفایی است وکرامت انسان ها در آن رعایت می‌شود، مردم به ولایت الهی و اطاعت از فرامین او تن می‌دهند و عدالت و تقوای الهی را در تمام شؤون آن به پا می‌دارند .اما جامعه آرمانی اسلامی که معمارآن پیامبر اسلام ص بوده است که دارای قانون اساسی ی مدونی به نام قرآن بوده است به دلایل متعدد دچار انحراف شده است وآسیب های وبحرانهایی را گذارند براین اساس درطول تاریخ اندیشمندان اسلامی ضمن بیان ویژگی های جامعه ارمانی اسلامی بر تشکیل چنین جامعه ای تاکید داشتند.آنهابااستناد به نظر قرآن کریم و روایات معصومین(ع) نه تنها دست یافتن به جامعة آرمانی امکان‌پذیر دانستند، بلکه هدف بعثت انبیا همین می دانستند. با مداقه به بحث مذکورپرسش اصلی این پژوهش این است که از منظر متون دینی جامعة آرمانی چه ویژگی‌هایی دارد؟فرضیه پژوهش با روش توصیفی –تحلیلی که ازمتون اسنادی بدست می‌اید جامعه‌ای است که افراد آن در مسیر سعادت و کمال حقیقی خود گام می‌زنند و تلاش و کوشش می‌کنند و دارای چهار نوع ارتباط است: ارتباط با خدای متعالی، ارتباط با خود، ارتباط با طبیعت (جمادات، نباتات و حیوانات) و ارتباط با انسان‌های دیگر، واین ارتباطات درچهار حوزه‌ی سیاسی(حاکمیّت امام و..)،فرهنگی(آموزش وپرورش توحیدی،عدالت محوری ...)، اقتصادی واجتماعی(امربه به معروف ونهی ازمنکر،صداقت،عقل گرایی و..)بدست می‌اید.